Κάθε σπουδαία ταινία ενηλικίωσης των '80s έχει εκείνη τη μία σκηνή: ο πρωταγωνιστής δοκιμάζει το ένα outfit μετά το άλλο υπό τους ήχους ενός κορυφαίου synth-pop κομματιού, εισπράττοντας αποδοκιμαστικά βλέμματα μέχρι που –μπαμ– η τέλεια επιλογή. Και τώρα, περπάτημα σε slow motion.

Ε, λοιπόν, κάτι παρόμοιο έχει συμβεί και στον κόσμο των επενδύσεων. Και ο τομέας του retail; Είναι το outfit στο οποίο όλοι λένε «ναι» αυτή τη στιγμή.

Το 2019, οι παγκόσμιες λιανικές πωλήσεις ξεπέρασαν τα 25 τρισεκατομμύρια δολάρια – και 319 δισεκατομμύρια δολάρια από αυτά αφορούσαν μόνο είδη πολυτελείας. Οπότε, ναι, το λιανικό εμπόριο έχει σημασία. Πάρε για παράδειγμα την Amazon: οι μετοχές της εταιρείας έχουν εκτοξευθεί κατά 2000% τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο κινεζικός γίγαντας Alibaba; Έχει διπλασιαστεί σε πέντε χρόνια.

Σε αυτό το Pack, θα ρίξουμε μια ματιά σε ένα βασικό κομμάτι του λιανικού εμπορίου: τα μη απαραίτητα καταναλωτικά αγαθά (consumer discretionary). Δεν πρόκειται για τα καθημερινά απαραίτητα – είδη σούπερ μάρκετ, σαπούνι, οδοντόκρεμα. Είναι τα «θέλω»: αθλητικά παπούτσια, κινητά, έπιπλα, τσάντες. Βασικά, τα ωραία πράγματα.

Μπορείς να το χωρίσεις σε δύο στρατόπεδα: αυτούς που φτιάχνουν τα προϊόντα (όπως η Nike, η Apple και η Louis Vuitton) και αυτούς που τα πουλάνε (όπως η Walmart, η Amazon και η Best Buy). Αλλά αυτά τα όρια θολώνουν γρήγορα – πολλά brands πουλάνε απευθείας, και πολλοί retailers φτιάχνουν πλέον τα δικά τους προϊόντα. Θα το δούμε αυτό πιο αναλυτικά αργότερα. Για την ώρα, κάνουμε μια πιο απλή ερώτηση: τι κρύβεται πίσω από μια τσάντα των $3.000;

👉Βασική Ιδέα: Consumer discretionary = προϊόντα που θέλουμε, όχι που χρειαζόμαστε. Ο τομέας περιλαμβάνει τόσο τους κατασκευαστές όσο και τους πωλητές.