Όπως ακριβώς θα ερευνούσες και θα ανέλυες μία μετοχή πριν επενδύσεις σε αυτή, θα πρέπει να κάνεις το ίδιο πριν επενδύσεις σε ένα επενδυτικό κεφάλαιο. Ανάλυση επενδυτικών ταμείων μπορεί να γίνει «ποιοτικά» και «ποσοτικά» – και οι δύο τεχνικές είναι εξίσου σημαντικές. Το να εξετάζεις ένα ενημερωτικό δελτίο του κεφαλαίου και το να διαβάζεις οποιοδήποτε συνοδευτικό σχολιασμό είναι ένα παράδειγμα του πρώτου. Λοιπόν, τι άλλο πρέπει να κοιτάξεις όταν αξιολογείς ποιοτικά?

Τα περισσότερα funds διοικούνται από έναν Επικεφαλή Διαχειριστή Χαρτοφυλακίου (PM). Πάντα αξίζει να αξιολογείς την εμπειρία, φήμη, και ιστορικό του PM. Ιδανικά, θα ήθελες να εμπιστεύεσαι τα χρήματά σου σε κάποιον με υψηλή βαθμολογία και στους τρεις τομείς. Για να κρίνεις πόσο ένας PM ενδιαφέρεται πραγματικά για το συμφέρον των επενδυτών, μπορείς να ερευνήσεις αν έχει επενδύσει και ο ίδιος δικά του χρήματα στο fund, και αν η αμοιβή του συνδέεται με την απόδοση. Τέτοιες πληροφορίες είναι συχνά διαθέσιμες στο ενημερωτικό δελτίο του fund ή στην Κατάσταση Συμπληρωματικών Πληροφοριών (SAI).

Μπορείς να κάνεις κάτι παρόμοιο με το υπόλοιπο της επενδυτικής ομάδα επίσης. Οι PMs συνήθως επιβλέπουν μια ομάδα από αναλυτές η δουλειά του οποίου είναι να ερευνά και να προτείνει μεμονωμένες επενδύσεις. Αξιολόγησε την εμπειρία και δομή και να έχεις τον νου σου για ύποπτα σημάδια όπως υψηλή αποχώρηση από την ομάδα– κάτι που σπάνια είναι καλό σημάδι. Τέτοιου είδους πληροφορίες μπορείς να τις βρεις ψάχνοντας ιστοσελίδες οικονομικών ειδήσεων.

Εστιάζοντας και πάλι στο ενημερωτικό δελτίο, αξίζει να ρίξεις μια ματιά στη στάθμιση του κεφαλαίου για τις top 10 κατοχές. Ένα fund που έχει επενδύσει πάνω από το 50% σε αυτές τις 10 κορυφαίες θέσεις μπορεί να είναι υπερβολικά συγκεντρωμένο και ευάλωτο σε κραδασμούς· αν πάνω από το 10% είναι επενδεδυμένο σε μία μόνο θέση, τότε αυτό θα μπορούσε επίσης να αποτελεί λόγο ανησυχίας. Παρόλα αυτά, δεν θέλεις ένα fund που είναι υπερβολικά διαφοροποιημένο είτε – ένα που περιέχει, ας πούμε, 100 ή 150 θέσεις. Όχι μόνο είναι μη ρεαλιστικό να περιμένεις από έναν διαχειριστή χαρτοφυλακίου (PM) να παρακολουθεί τόσες πολλές επενδύσεις, αλλά ένα υπερβολικά διαφοροποιημένο fund κινδυνεύει να γίνει ένα index hugger το οποίο απλώς καθρεφτίζει τις κινήσεις ενός δείκτη της αγοράς. Δεν είναι αυτό για το οποίο πληρώνεις έναν ενεργός διαχειριστή.

Κάτι που μας φέρνει στη τελευταία μας ποιοτική ερώτηση: κόστος. Με κίνδυνο να πούμε το προφανές, όσο χαμηλότερη η τιμή ενός fund, τόσο το καλύτερο. Αυτό μπορεί να αξιολογηθεί με διάφορους τρόπους – αλλά ο τύπος που χρησιμοποιείται πιο συχνά είναι ο Συνολικός Δείκτης Εξόδων (TER). Ένα fund πρέπει πάντα να δημοσιοποιεί το Συνολικό Δείκτης Εξόδων (TER), και συνήθως μπορείς να το βρεις στο Ενημερωτικό δελτίο.

Ο Συνολικός Δείκτης Εξόδων (TER) εκφράζει συνολικά λειτουργικά έξοδα σε ετήσια βάση ως ποσοστό των περιουσιακών στοιχείων του fund. Αυτό περιλαμβάνει προμήθειες διαχείρισης (χωρίς απαραίτητα να περιλαμβάνονται τα bonus απόδοσης) καθώς και τα έξοδα trading, νομικά και άλλα λειτουργικά έξοδα. Στην ουσία, ένα fund με TER 1% θα χάσει 1%της αξίας της εκείνη τη χρονιά πριν συνυπολογιστούν οι αποδόσεις των επενδύσεων. Αυτό σημαίνει ότι ο PM πρέπει να να ξεπεράσει την αγορά κατά τουλάχιστον1% ώστε το fund τους να υπεραποδίδει– και να δικαιολογήσει την ύπαρξή του στους επενδυτές. ⚖️