Οι Συγχωνεύσεις και Εξαγορές (M&A) συνήθως ξεκινούν με ψίθυρους. Οι managers κάθε εταιρείας συναντιούνται και βολιδοσκοπούν ο ένας τον άλλον. Αν τα πράγματα πάνε καλά, η εξαγοράζουσα εταιρεία θα ξεκινήσει μια περίοδο αρχικού ελέγχου δέουσας επιμέλειας, όπου αναθέτουν σε τραπεζίτες και δικηγόρους να αρχίσουν να ψαχουλεύουν τα οικονομικά του στόχου και να ζυγίσουν καλά σε τι πάνε να μπλέξουν.

Πώς το κρατάνε όλο αυτό μυστικό; Συχνά δεν μπορούν, και πληροφορίες διαρρέουν στον οικονομικό τύπο – κατά λάθος ή επίτηδες. Αν πέσει στα χέρια των δημοσιογράφων, τα ρεπορτάζ τους μπορούν να πυροδοτήσουν μεγάλες κινήσεις στις τιμές των μετοχών.

Τελικά (μερικές φορές πίσω από κλειστές πόρτες και μερικές φορές μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας) ο εξαγοράζων θα αποφασίσει αν θα κάνει ή όχι μια επίσημη προσφορά εξαγοράς. Αυτό θα αναφέρει το ποσό που ο αγοραστής είναι διατεθειμένος να πληρώσει και περιγράφει το σκεπτικό πίσω από τη συγχώνευση. Μια εξαγορά μπορεί να είναι all-cash deal, all-stock deal, ή ένα συνδυασμόςτων δύο (περισσότερα γι' αυτό στην επόμενη ενότητα).

Τι συμβαίνει μετά; Η διαχείριση της εταιρείας-στόχου θα αποφασίσει αν θα αποδεχτεί ή θα απορρίψει την προσφορά – μερικές φορές κατόπιν συνεννόησης με τους βασικούς μετόχους. Μπορεί να διαπραγματευτεί στην τιμή, ή να ζητήσουν από άλλες εταιρείες να τις εξαγοράσουν. Αυτό μπορεί να πυροδοτήσει ένα πόλεμο προσφορών, όπου πολλοί υποψήφιοι αγοραστές κονταροχτυπιούνται για να αγοράσουν την εταιρεία (η Disney έπρεπε να πλειοδοτήσει της Comcast για να αρπάξει τη Fox).

Αν η διοίκηση της εταιρείας-στόχου συμφωνεί με την εξαγορά, θα συγκληθεί έκτακτη συνέλευση για μετόχους (οι τελικοί ιδιοκτήτες της εταιρείας) ώστε να αποδεχτούν ή να απορρίψουν την προσφορά. Συνήθως λένε ναι.

Αλλά ακόμα κι αυτό δεν σημαίνει ότι είναι τελειωμένη υπόθεση. Ρυθμιστικές αρχές μπορούν να μπλοκάρουν μια εξαγορά αν θεωρήσουν ότι μπορεί να δημιουργήσει μονοπώλιο που θα έπληττε τις επιλογές των καταναλωτών ή θα οδηγούσε στην απώλεια ενός βασικού εθνικού κλάδου. Αυτές οι αντιμονοπωλιακές αρχές μπορούν να πάρουν τον χρόνο τους, και αν μια συγχώνευση ξεπερνά τα εθνικά σύνορα, μπορεί να εμπλέκονται ρυθμιστικές αρχές από διάφορες χώρες.

Τέλος, συνήθως πολλούς μήνες αργότερα, η συμφωνία μπορεί να κλείσει. Την καθορισμένη στιγμή, οι μέτοχοι της εταιρείας-στόχου λαμβάνουν είτε μετρητά ή ένα σωρό από νέες μετοχές, και η συμφωνία έκλεισε. Ουφ! 😅

(Οι λεπτομέρειες όλων των παραπάνω θα διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά πιάνεις το νόημα!)

Πότε οι εξαγορές γίνονται εχθρικές; Εχθρικές εξαγορές αποτελούν ένα αμφιλεγόμενο κομμάτι των M&A, όπου η εξαγοράζουσα εταιρεία αγοράζει αρκετές μετοχές για να αποκτήσει τον ιδιοκτησιακό έλεγχο της εταιρείας-στόχου, παρά τη θέληση της διοίκησής της. Το κακό κλίμα που δημιουργείται μπορεί να κάνει ακόμα πιο δύσκολη την ενοποίηση των δύο εταιρειών.

Η τιμή είναι το κλειδί για κάθε εξαγορά, εχθρική ή όχι. Στη συνέχεια, θα σταθμίσουμε πόσο πρέπει να πληρώσουμε για μια εταιρεία.