Ο μέσος Αμερικανός ενήλικας περνάει πάνω από 4 ώρες την ημέρα βλέποντας τηλεόραση. Και αυτό μεταφράζεται σε πάρα πολλά χρήματα για τις εταιρείες που παράγουν αυτά τα προγράμματα: τα τηλεοπτικά δίκτυα. Στις ΗΠΑ, υπάρχουν δύο βασικά είδη. Από τα δωρεάν δίκτυα, τα “Big Four” είναι NBC (που ανήκει στην Comcast), ABC (που ανήκει στη Disney), CBS (που ανήκει στη ViacomCBS), και Fox (που ανήκει στη… Fox), με τη The CW (που ανήκει από κοινού στη ViacomCBS και την AT&T) στην πέμπτη θέση. Αυτές βγάζουν χρήματα είτε πουλώντας διαφημίσεις είτε πουλώντας τις εκπομπές τους σε “affiliates” (συνεργαζόμενα κανάλια). Τα affiliates περιλαμβάνουν εκείνους τους τηλεοπτικούς σταθμούς – όπως τον KTLA του Λος Άντζελες– οι οποίοι πληρώνουν «τέλη αντίστροφης αναμετάδοσης» στα δίκτυα, με αντάλλαγμα τη μετάδοση του περιεχομένου τους.

Αυτοί οι συνεργαζόμενοι σταθμοί εντάσσονται στο δεύτερο είδος τηλεοπτικού δικτύου – που περιλαμβάνει premium κανάλια όπως Showtime και Starz– στο ότι βγάζουν τα χρήματά τους τόσο από διαφημίσεις όσο και από συνδρομές, οι οποίες συχνά συμπεριλαμβάνονται σε πακέτα καλωδιακής τηλεόρασης. Η τελική αλυσίδα αξίας είναι επομένως αρκετά περίπλοκη. Ο θεατής πληρώνει τον πάροχο καλωδιακής τηλεόρασης – ο πάροχος πληρώνει τους τηλεοπτικούς σταθμούς – και ορισμένοι από αυτούς τους σταθμούς πληρώνουν στη συνέχεια το μητρικό δίκτυο του οποίου το περιεχόμενο χρησιμοποιούν.

Η μεγάλη πρόκληση που αντιμετωπίζουν όλοι είναι το “cord-cutting”: οι άνθρωποι ακυρώνουν όλο και περισσότερο τις συνδρομές τους στην καλωδιακή τηλεόραση και αντ' αυτού επιλέγουν να διαλέγουν το περιεχόμενο που πραγματικά θέλουν. Αυτή η τάση επηρεάζει διαφορετικούς παίκτες με διαφορετικούς τρόπους – αλλά πολλά δίκτυα πλέον επιδιώκουν να απευθυνθούν απευθείας στον καταναλωτή, λανσάροντας streaming πλατφόρμες στις οποίες ο χρήστης μπορεί να εγγραφεί χωρίς να χρειάζεται καλωδιακή (όπως το HBO Now, το CBS All Access και το Peacock του NBC).

Αυτή η τάση θα μπορούσε τελικά να οδηγήσει στο να γίνουν αυτά τα μόνα μέρη όπου μπορείς να παρακολουθήσεις το περιεχόμενο των δικτύων. Αυτό θα οδηγήσει σε χαμηλότερα έσοδα από διαφημίσεις και affiliate για τους παραγωγούς – αλλά και σε περισσότερα έσοδα από συνδρομές. Οι ιδιοκτήτες των affiliate, εν τω μεταξύ – εταιρείες όπως η μητρική της KTLA Nexstar – μπορεί να βρεθούν χωρίς προϊόν προς πώληση. Και άλλοι πιθανοί χαμένοι περιλαμβάνουν εταιρείες όπως την ESPN που ανήκει στη Disney : πλέον είναι ένα βασικό κανάλι στα πακέτα καλωδιακής, αλλά είναι απίθανο να προσελκύσει τον ίδιο αριθμό θεατών που θα πλήρωναν για αυτό ως αυτόνομη υπηρεσία.

83 εκατομμύρια άνθρωποι πληρώνουν σήμερα 9 δολάρια τον μήνα για το ESPN – αλλά το 56% από αυτούς θα ακύρωναν τη συνδρομή τους αν μπορούσαν. Το ESPN θα έπρεπε να πείσει όλα το υπόλοιπο 44% προς πληρωμή $20 τον μήνα για να διατηρήσει τα έσοδά του μετά το unbundling: ωστόσο, μόνο το 6% των ανθρώπων δήλωσε ότι θα πλήρωνε αυτό το ποσό. Έτσι, τα έσοδα του ESPN από τις συνδρομές πιθανότατα θα μειωθούν, ενώ τα δικαιώματα για τις αθλητικές μεταδόσεις θα παραμείνουν σταθερά ή θα αυξηθούν, χάρη στον αυξημένο ανταγωνισμό από τους γίγαντες του streaming – κάτι για το οποίο θα πούμε περισσότερα στη συνέχεια.

Οι επενδυτές, λοιπόν, δεν ενθουσιάζονται και πολύ με το ESPN. Αλλά αυτό δεν ισχύει για όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα – οπότε συνέχισε παρακάτω για να δεις πώς τα αξιολογούν.

Τι κρατάμε: Τα τηλεοπτικά δίκτυα βγάζουν χρήματα από τις διαφημίσεις, τις συνδρομές και τα τέλη αναμετάδοσης από συνεργάτες. Το cord-cutting θα μπορούσε να τα πλήξει όλα αυτά, ιδιαίτερα τους συνεργάτες και τα κανάλια με χαμηλή τηλεθέαση.